Toen hij zei: “Wat als jij het écht zou doen…”

We zaten op de bank. De kinderen sliepen. Kaars aan. Wijn ingeschonken. En toen zei hij het ineens.

“Wat als jij het écht zou doen?”

Niet als test. Niet als grap. Maar als oprechte vraag.

Floris keek me aan. Zijn blik was zacht, open, nieuwsgierig. En toch voelde ik de spanning in mijn buik. Alsof iemand mijn fantasie hardop uitsprak. Alsof ik ineens echt moest kiezen:
Mag ik dit alleen denken? Of mag ik het ook voelen?

Wanneer praten over verlangen verandert in ruimte geven

We hadden het er al vaker over gehad, heel open. Over flirten. Fantaseren. Dingen zien op vakantie. Wie we aantrekkelijk vonden. Wat ons opwond.

Maar dit was anders. Dit was geen fantasie meer. Dit was: wat als?

Wat als ik op reis ben en het gebeurt? Wat als ik flirt — en teruggeflirt wordt? Wat als ik iets dóe?

Ik dacht dat ik het wilde. Maar toen hij die vraag stelde, realiseerde ik me pas hoeveel lagen eronder zaten: verlangen, schuld, spanning, nieuwsgierigheid — en toestemming.

Waarom zijn toestemming me niet kleiner liet voelen, maar vrijer

Floris zei het zonder jaloezie. “Als het gebeurt, wil ik het liever weten dan dat je het verdringt of wegdrukt.” “Als het goed is voor jou — voor ons — dan wil ik het gesprek openhouden.”

En ineens voelde ik ruimte. Niet omdat ik meteen iets wilde doen. Maar omdat ik me niet schuldig hóefde te voelen dat ik het soms wíl.

Ik voelde me niet minder trouw. Ik voelde me juist meer verbonden. Openheid maakte me vrijer.

Open relatie: gesprek of grens?

Ik weet niet of ik een open relatie wil. Maar ik weet wel dat ik geen gesloten hoofd wil. Dat ik niet wil doen alsof ik niets voel — alleen maar omdat ik bang ben om de ander kwijt te raken.

Het gesprek was de verbinding. Niet de regel. Niet het actieplan. Gewoon het feit dat we het konden bespreken. Dat hij het durfde te vragen. En ik durfde te antwoorden: “Ik weet het niet. Maar het idee… windt me op.”

Openheid als brandstof voor verlangen

Ik ben niet meteen op Tinder gegaan. Ik ben ook niet naar een swingersbar gerend. Maar we gingen anders praten.

Avonden waarin we allebei een fantasie mochten delen. Soms eindigden we in bed. Soms gewoon in een goed gesprek.

En heel soms, zoals die avond dat ik uit was in Rotterdam met vriendinnen, voelde ik het in mijn onderbuik.

Die blik van iemand aan de bar. Dat oogcontact dat nét te lang bleef hangen. Dat ik iets terug voelde. En het mezelf toe mocht staan — zonder dat het meteen moest eindigen in actie of geheim.

Wat we afspreken (en nog niet weten)

We hebben geen vaste regels. Maar we hebben vertrouwen. En woorden voor wat we voelen.

• Wat spannend is
• Wat te ver voelt
• Wat ons verbindt
• Waar we bang voor zijn

Soms met een kop thee. Soms met een speeltje op het nachtkastje. Soms gewoon hand in hand op de bank.

Wat dit met mij deed als vrouw

Ik voel me sensueler. Niet omdat ik met anderen ben — maar omdat ik open mag zijn over wat me triggert. Omdat ik van Floris niet hoef te doen alsof ik het allemaal niet voel.

En dat maakt ook ónze seks intiemer. Omdat het échter voelt. Niet binnen de lijntjes, maar binnen vertrouwen.

Soms draag ik zwart kant naar bed. Niet voor hem. Voor mezelf. Maar als hij het ziet — dan lacht hij. Niet verlegen, niet onzeker. Maar trots.

“Wat als jij het écht zou doen…” was niet het begin van een open huwelijk. Maar het begin van een ander soort liefde.
Eentje waarin nieuwsgierigheid geen bedreiging is, maar een verdieping.

Wat is een open relatie gesprek?

Een open relatie gesprek is niet per se een plan om buiten de deur te gaan daten. Het is een gesprek over verlangen, eerlijkheid en vertrouwen. Voor veel stellen begint het klein: praten over wat je voelt, zonder oordeel. Het gaat niet om toestemming geven om te gaan, maar om ruimte geven om te bestaan.

Waarom dit gesprek belangrijk is

Veel relaties verzanden niet door daden, maar door stiltes. Door alles wat níét gezegd wordt. Praten over verlangen, jaloezie en grenzen is geen teken van zwakte — het is een vorm van volwassen liefde.

Open gesprekken maken liefde levendiger. Ze voorkomen geheimen en bouwen vertrouwen op, stap voor stap.

Hoe geef je je partner toestemming zonder angst?

Toestemming geven betekent niet dat je jezelf opoffert. Het betekent dat je sterk genoeg bent om open te blijven. En dat jullie sámen bepalen wat bij jullie past.

• Luister met respect: zonder oordeel of schaamte.
• Stel grenzen samen: wat voelt veilig, wat niet?
• Blijf communiceren: eerlijkheid is de enige garantie voor vertrouwen.
• Gebruik nieuwsgierigheid als gids: niet alles wat spannend is, is gevaarlijk.

Lees ook: Seksuele fantasieën bespreken, Wat is een open relatie?, Mentale affaire of fantasie?.

Tot slot

Als je dit leest en denkt:
“Maar ik wil hem niet kwijt.”
“Ik wil niet vreemdgaan.”
“Ik wil het alleen maar even hardop mogen denken.”

Dan ben je niet raar. Dan ben je mens. Dan ben je vrouw. Net als ik.

En geloof me — het gesprek is vaak spannender dan de daad. Maar als je partner ooit vraagt: “Wat als jij het écht zou doen?” Weet dan: je mag antwoorden. Zonder schaamte. Met liefde.

Liefs,
Roos