Waarom praten over fantasieën ons dichter bij elkaar bracht

We hadden oppas.
Twee woorden die tegenwoordig voelen als: vrijheid, wijn, en een gesprek zonder onderbreking.

We zaten in onze favoriete wijnbar in Den Haag. Donker houten tafels, kaarslicht, zachte muziek.
Na drie glazen waren we losser.
En zoals dat gaat, met een beetje alcohol en veel vertrouwen, kwamen we op dat onderwerp: seksuele fantasieën bespreken.

Seksuele fantasieën bespreken – gênant of juist verbindend?

We hadden net gelachen om een fragment van Jorna Wierts bij Oranjezomer,
waarin ze vertelde over open relaties en spannende feestjes.
Zij praatte luchtig over verlangen – zonder schaamte.
En ergens raakte dat iets in ons.

Floris keek me aan en zei:
“Ik fantaseer daar soms over. Over jou… en een ander.”

Mijn eerste reactie was: huh?!
Mijn tweede: wow.

Want hij zei het niet als iets wat moest gebeuren.
Maar als iets wat hem prikkelde.
Niet controle, maar verlangen. Niet jaloezie, maar nieuwsgierigheid.

Fantasieën in een relatie – waarom we ze vaak verstoppen

Seksuele fantasieën zijn iets waar we zelden over praten, ook niet in een lange relatie.
We delen wat we lekker vinden. Wat werkt. Maar fantasieën?
Daar hangt schaamte omheen.

Alsof het niet meer ‘mag’ als je een vaste relatie hebt.
Alsof het vreemdgaan is in je hoofd.
Of een signaal dat je niet meer tevreden bent.

Toch deelde hij het.
En het raakte me.
Hij vertelde hoe het hem opwond om te bedenken dat ik begeerd zou worden.
Dat ik zou flirten. Misschien zelfs zoenen. Misschien meer.

En ik voelde van alles tegelijk: spanning, verwarring, nieuwsgierigheid.
Het idee dat ik zou verleiden, iemand anders zou prikkelen, bracht iets in beweging.
Niet uit tekort.
Maar uit verlangen naar spel, naar vrijheid, naar vrouw-zijn.

Ik weet niet of ik het durf.
Of ik het wil.
Maar het zit sindsdien in mijn hoofd – als iets interessants.
En Floris? Die heeft geen haast. Hij weet nu: het leeft in mij.

Wat praten over fantasieën met ons deed

We hadden geen plan.
Geen bucketlist of stappenplan.
Alleen openheid. Eerlijkheid.
We durfden te zeggen: dit leeft er. Zonder oordeel.

En dat maakte ons zachter. Vrijer.
Dichter bij elkaar.

Want fantasieën bespreken is niet per se erotisch.
Het is kwetsbaar. Verbindend.
Je zegt eigenlijk: ik vertrouw je met iets dat ik zelden uitspreek.

Wat er daarna gebeurde? Dat hoef ik je niet te vertellen.

We rekenden af.
Betaalden de oppas.
En lieten het kaarslicht van de wijnbar nog even nabranden in ons lijf.

We hadden seks.
Geen snelle routine.
Maar eentje waarin alles samenkwam: verlangen, intimiteit, spanning.

Alsof we elkaar opnieuw zagen.
En vooral: opnieuw kozen.

Tot slot

Seksuele fantasieën bespreken in je relatie kan spannend zijn.
Maar het is ook een kans.
Niet alles hoeft te gebeuren om waardevol te zijn.
Soms is het delen ervan al genoeg om iets nieuws aan te wakkeren.

Dus ja, praten over fantasieën bracht ons dichter bij elkaar.
Niet omdat we iets groots veranderden.
Maar omdat we durfden te zeggen: dit leeft in mij.

Liefs,
Roos