Seks als to-do: eerlijk over libido, vermoeidheid en schuldgevoelens

Laatst zei ik tegen hem: “Zullen we het dit weekend doen?”
Met ‘het’ bedoelde ik seks.
En met ‘dit weekend’ bedoelde ik: als de kinderen slapen, als ik niet overprikkeld ben, als de afwas weg is, als ik niet om 21.00 al op de bank in slaap val.

Het klonk als een afspraak.
Alsof het op het boodschappenlijstje stond.
En ergens… stond het dat ook.

Niet omdat ik hem niet wil. Maar omdat ik soms mezelf niet kan voelen. Mijn lijf. Mijn verlangen.
Omdat ik in de overdrive zit.
Omdat ik moe ben.
Omdat ik mezelf in duizend stukjes geef aan alles en iedereen, en er dan ’s avonds niets meer over is voor zachtheid. Voor spelen. Voor seks.

Waarom heb ik geen zin in seks?

Ik vroeg het me serieus af.
Niet als verwijt, maar als nieuwsgierige vrouw.

En wat blijkt?

Uit onderzoek blijkt dat ruim 40% van vrouwen een verminderde zin in seks ervaart na een bevalling.
Niet vanwege hun partner, maar door vermoeidheid, stress en hormonale veranderingen.
[1] Wikipedia: Sex after pregnancy

Voor vrouwen is libido vaak cyclisch én contextueel.
Het gaat dus niet om ‘zin hebben’ alsof het een knop is.
Het gaat om: heb ik ruimte? Word ik gevoeld? Heb ik iets over voor mezelf?

Als ik de hele dag geleefd heb en mezelf niet heb gehoord of gevoeld…
Dan is het logisch dat mijn lijf niet ineens wil openen.

Hoe werkt libido bij vrouwen?

Er is geen vaste formule – maar wel een paar dingen die ik leerde (en onderzocht):

• Libido is niet lineair. Het fluctueert. Door je cyclus, slaap, stress, en stemming.
• Voor veel vrouwen ontstaat verlangen niet spontaan, maar responsief. Het begint pas tijdens aanraking of verbinding – niet vooraf.
• Stress is dé libido-killer. Een studie in Contemporary OB/GYN laat zien dat verhoogde stresshormonen zoals cortisol samenhangen met verminderde seksuele opwinding, zelfs als mentale zin wél aanwezig is. [2]

Kortom: geen zin in seks betekent niet dat er iets mis is met jou.
Het betekent dat je systeem doet wat het moet doen: prioriteren wat veilig voelt.

Hoe gaan wij ermee om?

We zijn eerlijk.
Ik benoem het. “Ik voel je, ik zie je, maar mijn lijf is nog niet mee.”
We zoeken contact zonder dat het meteen seks hoeft te worden.

We masseren. Liggen tegen elkaar aan. Zoenen zonder verwachting.
En ja, soms plannen we het. Niet als taak – maar als ruimte voor aandacht.

Ook merkte ik: als ik mezelf eerder op de dag iets geef – rust, zachtheid, even geen input – dan is er ’s avonds meer over.
Voor hem. Voor ons. Voor mij.

Tot slot

Seks mag geen to-do zijn.
Maar soms wordt het dat, als we niet bewust ruimte maken.

Niet voor de daad. Maar voor het voelen.
Voor veiligheid. Voor vertraging. Voor contact.

Je bent niet raar als je geen zin hebt.
Je bent gewoon mens.
Een vrouw in een druk leven.
En verlangen… mag opnieuw worden uitgenodigd.

Liefs,
Roos